10 Δεκεμβρίου 2012

Ευαίσθητες ομάδες…μη ευαισθητοποιημένοι πολίτες!!

Μία φίλη με αφορμή την κυριακάτικη εκδήλωση για τα άτομα με αναπηρία μου έστειλε το παρακάτω κείμενο .
Το δημοσιεύω και την ευχαριστώ πολύ





"Πέραν από το να τιμάμε αυτούς τους ανθρώπους όχι μόνο την 3η Δεκεμβρίου αλλά κάθε μέρα..δεν θα έπρεπε να τους ξεχωρίζουμε και αυτό αν είχαμε φροντίσει όλοι μας να βοηθήσουμε στην ενσωμάτωση τους στο κοινωνικό περιβάλλον , σε μία κοινωνία που δείχνει το σκληρό της πρόσωπο κάθε μέρα, αλλά αξίζει να ευαισθητοποιηθεί και να βαδίζει στο πλάι αυτών των ανθρώπων και όχι να στέκεται μπροστά τους σαν εμπόδιο.

Και κοινωνία δεν είναι το κράτος, ο Δήμος, το ίδρυμα…κοινωνία είμαι εγώ, εσύ, οι πολίτες οι οποίοι με τη σειρά τους θα πρέπει να δράσουν, να πιέσουν, να ενεργοποιήσουν ομάδες, φορείς οργανισμούς….και έτσι να έχουμε ένα αποτέλεσμα θετικό! Με σύνθημα «Ο καθένας μόνος του…και όλοι μαζί», μόνο έτσι θα έχουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε και αρμόζει στις ομάδες αυτές!!

Χρειάζονται 3 λεπτά απλά για να νιώσετε στον ελάχιστο βαθμό που μπορείτε, πως είναι να μην έχεις όραση, ακοή. Κλείστε τα αυτιά σας η τα μάτια σας..δεν θα αντέξετε πάρα πολύ..και καθώς περνάει από το μυαλό σας η ιδέα του να είστε τυφλός..ενα αίσθημα φυλακής, τρόμου και τρέλας θα σας διαπεράσει. Και ακόμα δεν έχετε νιώσει τίποτα!!! Αναφερόμενη στο παραπάνω θέλω να συνειδητοποιήσετε την δύναμη της ψυχής και του μυαλού των ανθρώπων αυτών που μετατρέπουν με μεγάλη δύναμη, αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια τα αισθήματα αυτά σε πάθος για ζωή, υπομονή παραγωγικότητα και υγιή δραστηριοποίηση.

Για να κλείσω προς το παρόν το θέμα αυτό, να σταθώ σε δύο ακόμη προσωπικές παρατηρήσεις:

Ότι προσφέρουμε σε αυτούς τους ανθρώπους ακόμα κι αν έχουμε το μέγιστο στόχο θα είναι το ελάχιστο…
Θα ακουστεί κυνικό και “σκληρό” αλλά δεν χρειάζεται να φτάσουμε στο σημείο που θα χτυπήσει το “πρόβλημα” την πόρτα μας για να νιώσουμε αυτούς τους ανθρώπους και να ταρακουνηθούμε. Γιατί όταν ο γιός μου θα έχει ατύχημα με τη μηχανή και θα καθηλωθεί στο καροτσάκι τότε θα διαπιστώσω πως δεν μπορεί να κυκλοφορήσει παρά μόνο σε ελάχιστα μέρη και τότε είναι που θα γίνω μέλος μιας ενεργής κοινότητος για παιδιά με αναπηρίες…ΓΙΑΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΟΧΙ ΤΩΡΑ??

Τέλος να ξεκαθαρίσουμε ότι κάθε εκδήλωση κάθε σωστή Οργάνωση έχει σκοπό την προβολή των ανθρώπων αυτών και την ενημέρωση…και όχι την ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ αυτών, για ακόμα μια φορά από πολιτικά πρόσωπα, φορείς, και οργανισμούς που σαν σκοπό τους έχουν την προβολή με κάθε τρόπο για προσωπικό όφελος.

Μία αληθινή χειραψία σε ένα άτομο με αναπηρία και γενικότερα για κάθε άνθρωπο σημαίνει πολλά περισσότερα από ότι μια φωτογραφία χειραψίας. Ας μην ισοπεδώνουμε τα πάντα…και ας θυμόμαστε ότι δεν είναι όλοι πρόθυμοι να βοηθήσουν πραγματικά και δεν βοηθούν όλοι όσοι φαίνονται ότι….

Σας κούρασα, ας κλείσουμε λοιπόν με μια δανεική φράση…
Αυτός που κάνει το σταυρό του δεν είναι απαραίτητα και χριστιανός!!"